
Onze razende reporter Martijn!
Weer een unieke belevenis, met aanrij vanuit vele richtingen. De wijzen komen niet alleen uit het oosten, maar ook uit het westen.
Ook goede benen overigens! Zoals al eerder gemeld, had onze vriend, sponsor, loopmaat Peter Brouwer uitermate goed zijn best gedaan om ons in het juiste startvak te krijgen. En zo geschiede, de eerste startlijn was geheel voor onze superdeluxe runningshoes.
Het was vroeg, heel vroeg. Nog even de hond uitlaten, nog even de tas pakken. En daar vertrokken Marco en Martijn naar Enschede, waar onze sponsor www.hardlooptotaal.nl gevestigd is. Het huisnummer een beetje vreemd, maar na het maken van de rekensom, kwam ik uit op -20. Maar goed, dat terzijde. Voor de deur parkeren. Hans was ook net aangekomen. We werden hartelijk ontvangen voor Peter, in zijn werkelijk prachtige appartement (5 jaar oud) met superlift, die ook halverwege de begane grond kon stoppen…. maar goed aan traplopen moet je niet te snel beginnen.
In de sfeervol ingerichte woonkamer stonden 6 stoelen met wieltjes, waarvan er één stoel wel erg piepte. De schilderen van Broer Bart Brouwer, met de vele bomen waren prachtig. Misschien nog wat kleine schilderijtje in de hoek bij de keuken en dan is het prachtig. Even koffie, koffie en thee drinken en dan aan het echte werk.

Hardlooptotaal had veel bekijks bij oudste marathon van Nederland!
Inlopen, omkleden en naar de start. 5 minuten voor de start schoven we zo het voorste startvak in en wisten we een plekje op de eerste startrij te bemachtigen. Dit is goed voor de publiciteit, veel foto’s ook tijdens het inlopen. Hoi Hans, Hoi Peter, maar wie er nou gewonnen heeft? Geen kussen, maar wel veel bekenden. Jo……niet gezien, zag er goed uit.
De heenweg naar Braamslager was gemakkelijk en overwegend heuvelaf. Het tempo van de Hardlooptotaal atleten was hoog en prettig. Volhouden en doorzetten. Na 5 km een lusje en toen dezelfde weg terug. Vele lopers moedigden de mannen in het zwart aan. We liepen in de voorste gelederen, toch werd het wat zwaarder. Heuvelop, het tempo zakte iets. Doorzetten, doorzetten. Marco liet zich iets afzakken en voegde zich bij de eerste dame en deed wat goed haaswerk. De laatste kilometer was weer knallen. Maar oh,…. wat is dat??? De Garmins gaven al tien kilometer aan, maar het finishdoek is nog 200m weg.
Pfffffff….. even uithijgen even hangen en dan weer genieten en trots kijken. In de uitslagenlijst lezen we later dat we het allemaal toch wel erg goed gedaan hebben. Marco 2e, Martijn, Hans en Peter 3e, heel veel beter kan het niet.

Onze supergastheer Peter!

En nu nagenieten. Marco ging na het douchen weer huiswaards, hij was thuis weer nodig. Hans, Martijn en Peter gingen nog even uitlopen of kletsen. Daarna kwam de vader van Martijn langs in de geplande doorkomsttijd.
Lunchtime!!!! Heerlijke Panini broodjes een krentebol en een wit bolletje. De lunch was uitermate goed verzorgd en met een goed gesprek over hardlopen, leuke vrouwen en over de business heel erg gezellig. Mmmmm, wat smaakt dat goed na zo’n 10km. Peter bedankt voor de goede zorgen!!!!
Toen gingen we ieder ons eigen weg. Flyeren, vlaai eten en het aanmoedigen van Pa.
Volgend jaar meer, volgend jaar nog beter, volgend jaar…… zijn we weer in Enschede.
Laatste reacties